Ne var sanki bunda bu kadar büyütülecek alt tarafı bırakıp gitmek sessizce.
Gizlice, karanlıkta uzaklaşmak ve huzura ermek belkide.
Hiç bilmediğin,görmediğin mutluluğa kucak açmak delice.
İlk sen misin ki bu kadar kaçmaların mutluluktan!
Sonda sen olmayacaksın ki neden bu hesaplamaların?
Kaptırdım koşuyorum derken düşmekten midir korkuların?
Korkularından mıdır susmaların?
Bilmezsin,görmezsin acıların ardındaki huzuru,gerçek mi sanırsın bu yaşanmışlığı.
Herşey yalan,senin istediğinden başka.
Sadece inanmayı bil düşündüğüne.
Düşün ki aydınlansın karanlık yarınlar.
.....
Aydınlanır mı hayat bilmiyorum ama ne olacaksa olsun artık sıkıldım toz dumandan.
0 fısıltı:
Yorum Gönder